|
مرگ کافر چو هنگام مردن شود روبرو رسد جان کافــرمیان گلـــــو بگوید هراسان که دارد هنر که من را رهاند زمردن دگـر که بیمار را باور افتد چــه سخت که باید دگر از جهان رخت بست دم مرگ پیچد به هم پای خود جهنــــم بداند همی جای خود جهنم نه یک سـال ومیلیارهاست درونش رود هرکه نیکی نخواست نیاورده ایمــان به آیین حق نخوانده نمازی پگاه وشفق همی کرده تکذیب پروردگار همی روی برتافت از کردگار همه کار او بوده تکذیب حقّ که مغرور بوده است وهم کله شقّ چو اعمال او هست اینگـــونه پست عـــــــــــذاب الهیش شایسته است گمان کرده است او که روز حساب رها می شود نیست رنج و عـــذاب ولی کور خواندست تقــــدیر خود که بسته ست پارا به زنجیر خود چو خواهی رهی از چنین حال مرگ بریزان به توبه گنــــــــــاهان چو برگ کمر را نما در عبادت چو داس به یزدان پاکت بکن التمــــاس تواضــع نما تو به یـــــــزدان پــــاک فرامُش مکن تو که باشی ز خاک سپس مهربانـــی نما با همه مردمان که گیرت دل مرده ی تو ز نیکیت جان رها گردی از دیـــــو واهریمنان نشانی سر جایشان دشمنان * * * بر اساس آیات آخر سوره قیامت : سروده ی علی عبادی نسب با تضمینی از امید مجد
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و ششم تیر ۱۳۸۷ساعت 23:30 توسط علی عبادی نسب - خوزستان - هندیجان
|
|
درباره وبلاگ  بسم الله الرحمن الرحیم
با توکل بر خداوند بزرگ و به توصیه ى برخی از همکاران دانشگاهی و فرهنگی خود این پايگاه اينترنتي را راه اندازی نمودم، به این امید که با دانشجویانم در دانشگاه بندر امام و هندیجان و دیگر دوستان و شاگردانم در پیش دانشگاهی و دبیرستان،در ارتباط باشم و بایاری پروردگار منّان بتوانم با ارائه مطالب جذاب و سودمند ،دستی در دنیای مجازی اطلاعات داشته باشم. علی عبادنسب (عبادی ) - خوزستان - هندیجان
|
