پدر ،مادر، برادران ، خواهران، عموها، داییها، خاله ها عمه ها و دیگر خویشاوندان و ریش سفیدان وظیفه دارند که دختران محجبه متین و با وقار خود را در امر ازدواج تنها نگذارند همانگونه که می دانیم شرم و حیای دختران مؤمن و با وقار چند برابر پسران است البته همین حجب و حیا باعث می شود که آنها خود را را از خطراتی که در کمین آنهاست حفظ کرده و بر قدر ،ارزش و منزلت خود در نزد خداوند متعال و مؤمنان بیفزایند البته این حجب و حیا نباید باعث شود که آنها از یافتن همسر دلخواه و مناسب محروم شوند و در امر ازدواج از دختران بد حجابی که در برابر پسران خودنمایی کرده و بعضا دل آنها را می ربایند ،عقب بمانند. از آنجایی که بر اساس عرف کشور ما معمولا  خواستگاری از جانب مرد صورت می گیرد و ممکن است ،مردانی که به دنبال زن مناسب  می گردند اطلاع نداشته باشند که فلان خانواده یک یا چند دختر محجبه و مومنه دارند که مبادرت به خواستگاری از آنها نمایند، لذا اینجاست که نقش خانواده و خویشاوندان نزدیک و ریش سفیدان در معرفی آن دختران به خانواده های مردان مؤمن و خوش اخلاقی که به دنبال همسر مناسب هستند ، بسیار اهمیت دارد و مطمئنا این کار برای کسانی که واسطه ی این امر خیر هستند ، ثواب بسیاری دارد .لازم به ذکر است که حضرت شعیب علیه السلام که یکی از پیامبران الهی است ، خود به حضرت موسی علیه السلام پیشنهاد ازدواج با یکی از دخترانش را داد، علاوه بر این بسیاری از علمای بزرگ شیعه، خود پیشنهاد ازدواج با دخترانشان را به جوانانان مؤمنی که می شناخته اند ، داده اند و این کار از نظر شرعی پسندیده و در برخی از مواقع لازم و ضروری است .از آنجای که فرصت  ازدواج مناسب برای دختر خانمها کوتاه ( تقریبا بین ۱۶ تا ۳۰ سالگی یعنی در حدود ۱۵ سال ) است ،خانواده ها نباید به بهانه های مختلف مثل ادامه تحصیل و غیره بگذارند که دخترانشان سن ازدواج را گذرانده و از نعمت داشتن خانواده و فرزند یا همان ثمره و میوه زندگی که از نسل خودشان باشد محروم بمانند .

بازگشت به صفحه اصلی

+ نوشته شده در  چهارشنبه هفدهم آذر ۱۳۸۹ساعت 16:46  توسط علی عبادی نسب - خوزستان - هندیجان  |