ایّها المشتکی

ایها المشتکــــی و ما بـــک داء     کن جمیلاْ تری الوجود جمیلا

إنّ شرُّ النفوس نفـــسٌ یـــؤوس ٌ       تتمنّی الرحیلَ قبــل الرحیلا

ویری فی الورود الشوک ویعمی      أن یری فــوق النــدی إکلیلا

و تمتّع بالصفو ِ مـــا دمـــت فیــه   ولا تَخَف أن یَزوُلَ حتَّی یزولا

ترجمه مضمونی: ازعلی عبادنسب

ای ناله گر خاموش مان،دردی نداری در بدن

            گر تو سراسر درد و غم بودی چگونه می شدی

این زندگی زیباستی بنگر به گلهای قشنگ

             گل راندیدی پس چــــــــرا خارش نظاره گر بُدی

آیا ندیدی شبنم زیبا، سحر برتاج گلهای بهار

             بهره بر از احوال خوش ، چرا تو غافل از خودی 

آنکس که باشد ناامید بدتر بود از هر بشر

             خوشرو وخندان باش وبگذر از عبوسی وغُـدی

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و هفتم آبان ۱۳۸۷ساعت 19:50  توسط علی عبادی نسب - خوزستان - هندیجان  |